Bir iyilik yapın kendinize ve lütfen happythankyoumoreplease’i izleyin. 

Bu gece sabahın 6.30 da kalkacak olmama rağmen oturup bu filmi izledim. Böyle kafamı sağ omzuma yaslamış izlerken buldum kendimi.. Bittiğini anlayamadım bile..

O kadar içtendi ki kendimi kaybettim. 

Nedense iyi olduğum/uz anların hepsinin üzerim(iz)e  yıkılmasını o kadar güzel izledim ki.. 

Belki de cevabımı aldım. En büyük problemim yazdığım hikayelerimdi.. Hepsinin kısa olması.. 

Sadece izleyin..
Happy, Thank You! and
More Please..