Her geçen gün senden uzaklaşıyorum tumblr..

O kadar keyifisiz ve bilyonlarca amacım içinde amaçsız duruyorum ki yaşama sevincimi kaybettim..

Ne bir para, ne bir sevgili, ne bir başarılı.. Şu dakika umrumda değil dünya.. Bilsem ölünce eğlenceli bir yere gitceğimizi bir sn beklemem..

Galiba şu Teomanın yeni albümü ağzıma sıçtı.. Kimselere anlatamadığım konuşamadığım şeyleri şarkı yapmış. Bunu ona bile bunu dinlemen gerek diyemiyorum. Dinle dedikten sonra neden böyle birşeyi yaptım ki diyicem.. O kadar çok istemek ve bir o kadar çok uzak dursun demek nasıl bir tezattır Allahım!!! Yeni bir şeyler öğretiyorsun ve bu cok canımı acıtıyor.. Bu seferki en ağır ve acı olanı.. Belki daha güçlü duruyorum ama çok zorlanıyorum.. 

Cehennemi beklemiyicem. Adeta cehennemdeyim! Böylesine iki taraftan kendi içinde çekiştirilmek yedi bitirdi beni üzgünüm. üzülüyorum.. :(((

Saatlerce yazsam bu üzüntüyü tarif edemiyicem sanırım. Tumblr’da artık sevimli gelmiyor.. Mutlu etmiyor.. Güzel yazılar geçmiyor. Bende yazamıyorum. Bu kadar yıl olmasa geride bu postum son post derdim.. 

Offf offf off!!!