|
Bu gün kendi evimi özledim tumblr.. Hemde öylesine özledim ki.. Boylamasına büyük sürgü kapılarından içeriye giren alabildiğine ışığı, pencereleri açtığımda içeri dolan kıbrıs şehitlerinin insan sesini, yüzüme esen meltemi, koltuğumu koyup kıbrıs şehitlerine ayaklarımı salladığımdaki keyfi, evimde açtığım slow müzik ve yalnızlığımı özledim tumblr.. O kadar özledim ki sevgili özlemini geçmiş durumda.. Duygularıma öylesine dokunuyor ki tarif edemiyorum. Böyle bir süre gözlerinizi kapatıp şu şarkıyı dinleyin. Gözlerinizi açtığınızdaki burukluğa sahibim.. Uzaklaşmalı buralardan gitmeli.. Bazen yakınlaşmak daha da uzaklaştırıyor insanı herşeyden, ki amacın yakınlaşmak.. Uzaktan sevmeyi bilmeme rağmen yakınlaşmayı tercih ettim. Hem yakınlaşamadım hemde bu uğurda geride bıraktıklarımla kaldım.. Canım çok sıkkın tumblr.. Üzüntülü kaşlarımı çatmış bu kelimeleri, cümleleri yazıyorum. Yarına berbat bir sınav var, tek kelime çalışmadım. Okulun kapanmasına 3 hafta var. Bazı şeyler hala kesinleşmedi.. Bunların hepsini evimde olsaydım görmezdim bile şimdi her saniye yüzüme çarpıyor üzüyorlar beni..
|
|
