Son zamanlarda bahardan olsa gerek üzerine düşündüğüm şeylerden biriside neye göre seçiyoruz sevdiğimiz, seviceğimiz insani?

Cevaplaması zor bir soru olduğunun farkındayım fakat daha ilginci kaç kişi bu durumun farkında? Farkında olanların sevgilisi var mı?

Böyle sorular sormamın sebebi ise sevdiği insanda belirli özellik arayan insanlarda bu durum biraz daha saplantı haline gelmiş oluyor. Bu durum, kişi çok güzel veya yakışıklı olsun olmasın yalnızlığı getiriyor yanında.. Bunun yanı sıra bu durumun farkında olmayan insanlar; benim düşüncem, bir beklenti içerisinde olmadıklarından deneme yanılma yönünü tercih ediyorlar. Deneme cesareti bulan insanlar en azından aramakta olan, bulana kadar bekleyenden daha çok deney yaptığından başında ne aradığı bilmesede sonunda anlıyor.

Önceleri bende arardım. Ne zaman beynim aramaktan vaz geçip yorulup deneyip yanılmaya başladı artık iç güdüsel bir şeyi aradığımı fark ettim. En baskın olan iki şeyden diğerine göre zayıf olan dolgun dudaklardı. Olmasada olur denebilecek özellik arasında ama olması paha biçilmez yapar. Diğer etken önemli koşul ses tonu.. Bu izlediğim bir çok insanda bilinçsiz bir şekilde aranan büyük bir koşul.

Ses tonu gibi bir şeyin bir çok fiziksel koşulu kaldırması oldukça olası.. Bilinmez şimdilik arayıpta bulduklarım bu kadarsa ve bu sonuçları değişebilir zaman içinde..

Düşünerek yapılan herşey genelde düşünüldüğü gibi olmuyor. Tuzsuz yemek olur ama tadı olmaz. aynı düşünce kendi başına önemlidir. fakat duygusuz bir düşünce asla olmaz.. Olmadığı için şikayet edenlerin çoğu ya sadece düşünceleriyle hareket edip duygudan yoksun yada düşünceden yoksun duyguları ile hareket ettikleri için olmadığını henüz fark edememiş oluyorlar.

Bu postun konusu yazması kolay uygulaması zor olan birşey ama ailesinden daha doğrusu çocukluktan vicdanı yanlış geliştirilmeyen insanlarda biyolojik olarak mevcut bir kontrol mekanızmasıdır; vicdan.

Nedir bu kasıt ettiğin vicdan dersen; ben üzerine düşündüm düşündüm şöyle tanımladım. Vicdan; insanın beyni ile kalbi arasindaki doğru iletişimdir. Biri olmadan diğeri sağlıklı hareket edemez. Ama edenler var!! Derseniz zaman içerisinde onları fark edip hiç iyi dileklerde bulunmuyoruz.. Hatta aramızda onlara bir etikette vermişiz. Vicdansız! Kalbi beyninden, beyni kalbinden bağımsız çalışan insan..

En sonunda insan.. Kalbi ve beyni var. Sadece farkında değil..